0,00 PLN

Brak produktów w koszyku.

piątek, 7 października, 2022
0,00 PLN

Brak produktów w koszyku.

0,00 PLN

Brak produktów w koszyku.

Strona główna Aktualności Apel 156 ekspertów ds. Europy Wschodniej i bezpieczeństwa do Rządu Federalnego Niemiec...

Apel 156 ekspertów ds. Europy Wschodniej i bezpieczeństwa do Rządu Federalnego Niemiec o natychmiastowe zwiększenie wsparcia dla Ukrainy

(Apel ten, z krótszą listą sygnatariuszy, został po raz pierwszy opublikowany w numerze 185 waszyngtońskiego czasopisma „World Affairs” 1 kwietnia 2022 roku. Nawiązuje on do wcześniejszego listu w języku niemieckim, opublikowanego w Zeit Online 14 stycznia 2022 roku: https://www.zeit.de/politik/ausland/2022-01/deutsche-russlandpolitik-korrektur-forderung-sicherheitspolitik/komplettansicht)

Nielegalna i otwarta wojna Rosji przeciwko pokojowo nastawionemu krajowi sąsiedniemu, która rozpoczęła się 24 lutego 2022 roku, przypieczętowała porażkę polityki Niemiec i Unii Europejskiej wobec Rosji w ciągu ostatnich dziesięcioleci. Polityka ta opierała się na nadziei, że coraz bardziej oczywiste neoimperialne ambicje Rosji uda się powstrzymać dzięki intensywnej dyplomacji, wielostronnym porozumieniom i relacjom biznesowym. Jednak stała obecność wojskowa Rosji w Mołdawii od 1992 r., jej nieskrywana ekspansja w Gruzji od 2008 r. i w Ukrainie od 2014 r., a także dalsze uchybienia na całym świecie pokazały już, że to podejście zawodzi.

Mimo to w 2015 roku, rok po rozpoczęciu przez Rosję otwartej okupacji Krymu i wybuchu pseudo wojny domowej we wschodniej Ukrainie, Niemcy podpisały umowę o budowie podwodnego gazociągu Nord Stream 2 idącego przez Morze Bałtyckie. Uruchomienie tego gazociągu znacznie zmniejszyłby zależność Rosji od Ukrainy jako kraju tranzytowego, pozwoliłby Putinowi na swobodniejsze działania w Europie Wschodniej, a Niemcy stałyby się jeszcze bardziej zależne od Rosji niż dotychczas.

Bardziej zdecydowane działania UE w odpowiedzi na rozpoczęcie przez Rosję agresji przeciw Ukrainie już w 2014 roku mogły zapobiec gorszym wydarzeniom. Wschodnioeuropejscy członkowie UE i NATO, w tym przede wszystkim Polska i kraje bałtyckie, wielokrotnie wyrażali obawy o własne bezpieczeństwo. Wcześnie ostrzegali, że rządzącemu Rosją Władimirowi Putinowi nie można ufać i w relacjach z nim należy postępować z dużo większym realizmem. Zamiast tego podejście UE do coraz bardziej autorytarnego i agresywnego rządu Rosji pozostało w dużej mierze niezmienione. Nawet kilka zamachów na życie byłych agentów i krytyków reżimu, w tym również te organizowane na terytorium UE, oraz trwająca wojna na wschodzie Ukrainy, która pociągała za sobą wiele ofiar, nie doprowadziły do zasadniczej zmiany kursu.

W ciągu ostatnich tygodni, po tym jak kolejne tysiące ludzi straciło życie, po tym, jak dawniej tętniące życiem ukraińskie miasta zostały zdewastowane przez ostrzały i naloty, a samo istnienie Ukrainy jako niepodległego państwa zostało się zagrożone, katastrofalna porażka polityki Europy i Niemiec wobec Rosji stała się aż nazbyt oczywista. Trzy dni po rozpoczęciu wojny, 27 lutego 2022 r., kanclerz Niemiec Olaf Scholz ogłosił drastyczną zmianę w podejściu swojego rządu do Rosji. Zapowiedział „bezprecedensowy” zestaw środków, w tym zakazanie rosyjskim bankom uczestnictwa w systemie SWIFT i przekazanie Ukrainie śmiercionośnej broni.

Była to mile widziana zmiana. W następnych dniach okazało się jednak, że wyłączenie rosyjskich banków z systemu SWIFT będzie jedynie częściowe. Co gorsze, Niemcy i inne kraje członkowskie UE nadal kupują ogromne ilości rosyjskiej energii. Dzieje się tak pomimo faktu, że ogromne dochody Rosji z tego eksportu pomagają finansować coraz bardziej terrorystyczny reżim Putina i jego otwartą wojnę podjazdową na Ukrainie.

Równocześnie armia rosyjska ucieka się do taktyki podobnej do tej, jaką stosowała podczas drugiej wojny czeczeńskiej w latach 1999-2009 i interwencji Moskwy w Syrii od 2015 roku: ostrzeliwania i bombardowania dzielnic mieszkaniowych i infrastruktury cywilnej, w tym szpitali, szkół i cmentarzy, łamania porozumień o korytarzach humanitarnych, strzelania do cywilów próbujących uciekać, a także zabijania ludzi w miejscach publicznych i budynkach za pomocą moździerzy, rakiet i bomb.

Istnieją też dodatkowe, zupełnie nowe zagrożenia. Ogromna liczba uchodźców, którzy w ciągu zaledwie trzech tygodni napłynęli z Ukrainy do UE, jest bezprecedensowa. Elektrownie jądrowe na Ukrainie i otaczająca je infrastruktura stały się polami bitew i obiektami okupacji. Incydent związany z wojną w jednej z tych elektrowni jądrowych mógłby, w najgorszym przypadku, doprowadzić do skutków przekraczających te, które wystąpiły po katastrofie w Czarnobylu w 1986 roku.

Mieszkańcy Ukrainy dzielnie bronią się i swój kraj. Ich heroiczny opór udaremnił pierwotny plan inwazji Rosji, zwiększając jej koszty i wydłużając czas trwania o wiele bardziej, niż zakładały to początkowe kalkulacje Kremla. Ukrainie nie pozostało jednak wiele czasu by czekać, aż nałożone przez Zachód sankcje zaczną obowiązywać. Upierając się przy dalszym imporcie rosyjskiej ropy i gazu ziemnego, rząd niemiecki pozwala Rosji nadal czerpać ogromne dochody z eksportu energii. W ten sposób pozwala na przedłużanie wojny i przeciwdziała przyjętym już przez Zachód sankcjom. Co więcej, takie zachowanie stawia Berlin w konflikcie z „historyczną odpowiedzialnością” wobec krajów byłego Związku Radzieckiego, którą Niemcy przyjęły na siebie po zniszczeniu Białorusi i Ukrainy w czasie II wojny światowej.

Tragiczny i niepewny los Ukrainy powinien być wystarczającym powodem do bardziej intensywnego zaangażowania się Niemiec i UE. Niedopuszczenie do tego, by Putinowi udało się zrealizować swój imperialny rewanżyzm leży w żywotnym interesie całej Europy. Handel i wspólny dobrobyt mogą się rozwijać tylko w stabilnym i pokojowym środowisku. Pozwolenie Putinowi na podbój Ukrainy mogłoby doprowadzić do większej agresji przeciwko innym krajom sąsiednim, takim jak Mołdawia i Gruzja, co jeszcze bardziej zdestabilizowałoby kontynent europejski.

Dlatego teraz polityka Niemiec i Unii Europejskiej wobec Europy Wschodniej musi bardziej niż dotychczas skupić się na tym, by pomóc Ukrainie przetrwać i to już dziś. Nie możemy sobie pozwolić na działania, które przyniosą efekty dopiero za kilka tygodni lub miesięcy. Należy położyć kres krótkowzrocznemu egoizmowi Niemiec, który pokłada nadzieje na wspólnym wysiłku Europy by przeciwstawić się agresji Putina. Już teraz należy podjąć wszelkie dostępne środki aby Federacja Rosyjska zapłaciła jak najwyższą cenę za wojnę. Należą do nich:

  • Nałożenie sankcji na wszystkie banki rosyjskie i całkowity zakaz uczestnictwa Rosji w systemie płatniczym SWIFT;
  • Całkowite wstrzymanie zakupów ropy naftowej, gazu ziemnego i innych towarów z Rosji;
  • Izolacja Rosji i zakaz wjazdu do krajów UE dla członków rosyjskiego rządu oraz członków elit bliskich reżimowi Putina;
  • Konfiskata funduszy i mienia należącego do rosyjskich oligarchów lub przedsiębiorstw bliskich reżimowi Putina;
  • Wykluczenie Rosji z udziału we wszystkich międzynarodowych imprezach sportowych, kulturalnych i innych wydarzeniach społecznych;
  • Wsparcie dla gospodarki, państwa i obronności Ukrainy;
  • Dostarczanie Ukrainie nie tylko lekkiej i defensywnej, ale także ciężkiej broni ofensywnej, takiej jak większe systemy przeciwlotnicze, odpowiednie samoloty myśliwskie, okręty wojenne, pojazdy wojskowe itp.

Biorąc pod uwagę otwartą inwazję Rosji na pokojowo nastawiony kraj, coraz częstsze zbrodnie wojenne oraz rosnące prawdopodobieństwo podobnych agresji Moskwy na inne kraje, rząd Niemiec musi przestać traktować Putina jak zwykłego partnera do negocjacji. Pokojowe współistnienie z reżimem Putina może być oparte jedynie na solidnym połączeniu dyplomacji z siłą ekonomiczną, polityczną i militarną. W celu ukarania, powstrzymania i ostatecznego zakończenia agresji Rosji wobec Ukrainy należy podjąć wszelkie możliwe środki, które nie prowadzą do bezpośredniej konfrontacji wojskowej z Rosją. Raz nałożone sankcje mogą zostać zniesione dopiero po całkowitym wycofaniu się Rosji z terytorium Ukrainy.

Dr Felix Ackermann, pracownik naukowy Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie (DHIW), Polska

Sygnatariusze:

Dr Hannes Adomeit, starszy pracownik naukowy w Instytucie Polityki Bezpieczeństwa Uniwersytetu w Kilonii (ISPK)

Dr Vera Ammer, członkini zarządu Memoriału International i Inicjatywy Demokratyczna Ukraina, Euskirchen

Dr Anders Åslund, Senior Fellow, Stockholm Free World Forum, Adjunct Professor, Georgetown University, Washington, DC

Dr Martin Aust, profesor historii i kultury Europy Wschodniej, Uniwersytet w Bonn

Adam Balcer, dyrektor programowy, Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego, Warszawa

Tim Bohse, koordynator projektów, Deutsch Russischer Austausch e.V., Niemcy

Dr Oesten Baller, profesor prawa i przewodniczący organizacji pozarządowej Niemiecko-Ukraińska Szkoła Zarządzania, Berlin

Dr Omer Bartov, John P. Birkelund profesor historii europejskiej, Brown University, Providence, RI

Dr Jens Bastian, starszy doradca ds. polityki, Grecka Fundacja na Rzecz Polityki Europejskiej i Zagranicznej (ELIAMEP), Ateny

Marieluise Beck, sekretarz stanu w latach 2002-2005, dyrektor na Europę Środkową i Wschodnią, Centrum Nowoczesności Liberalnej (LibMod), Berlin

Dr Jan Claas Behrends, starszy pracownik naukowy Centrum Historii Współczesnej im. Leibniza (ZZF), Poczdam

Dr Carl Bethke, pracownik naukowy Katedry Historii Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej Uniwersytetu w Lipsku

Dr Florian Bieber, profesor i dyrektor Centrum Studiów nad Europą Południowo-Wschodnią, Uniwersytet w Grazu

Dr Martina Bitunjac, pracownik naukowy Centrum Studiów Europejsko-Żydowskich im. Mojżesza Mendelssohna, Uniwersytet w Poczdamie

Dr Katrin Boeckh, profesor i pracownik naukowy Instytutu Studiów Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej im. Leibniza (IOS), Regensburg

Dr Falk Bomsdorf, prawnik, szef moskiewskiego biura Fundacji im. Friedricha Naumanna w latach 1993-2009, Monachium

Dr Jens Boysen, profesor stosunków międzynarodowych, Collegium Civitas, Warszawa

Dr Karsten Brüggemann, profesor historii estońskiej i powszechnej, Uniwersytet w Tallinie, Estonia

Dr Agnieszka Bryc, wykładowczyni w Katedrze Stosunków Międzynarodowych, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Polska

Dr John Connelly, profesor historii europejskiej, University of California at Berkeley, CA

Dr Martin Dietze (współinicjator), publicysta, prezes Niemiecko-Ukraińskiego Towarzystwa Kulturalnego, Hamburg

Dr Maria Domańska, starsza analityczka ds. Rosji, Ośrodek Studiów Wschodnich (OSW), Warszawa

Steffen Dobbert, dziennikarz i autor książek, m.in. „Euromajdan: Protest i odwaga cywilna na Ukrainie”, Berlin

Dr Benno Ennker, były wykładowca kultury rosyjskiej i historii społecznej, Uniwersytet St. Gallen, Szwajcaria

Dr Yuliya Erner, politolog, koordynatorka projektów w organizacji pozarządowej Wymiana Niemiecko-Rosyjska (DRA), Berlin

Dr David Feest, pracownik naukowy Instytutu Północno-Wschodniego (IKGN), Uniwersytet w Hamburgu

Dr Björn M. Felder, wykładowca w Instytucie Historii Europy Wschodniej i Geografii Stosowanej na Uniwersytecie Georga Augusta w Getyndze

Marco Fieber, dziennikarz i przewodniczący organizacji pozarządowej Libereco – Partnerstwo dla Praw Człowieka, Monachium

Dr Rory Finnin, profesor nadzwyczajny ukrainoznawstwa i stypendysta Robinson College, Uniwersytet Cambridge, Anglia

Dr Jörg Forbrig, Dyrektor na Europę Środkową i Wschodnią, German Marshall Fund of the United States, Berlin

Dr Annette Freyberg-Inan, profesor teorii stosunków międzynarodowych, Uniwersytet w Amsterdamie

Reinhard Frötschner, asystent redaktora w Leibniz Institute for East and Southeast European Studies (IOS), Regensburg

Ralf Fücks, współprzewodniczący Fundacji Heinricha Boella w latach 1997-2017 i dyrektor Centrum Nowoczesności Liberalnej (LibMod) w Berlinie.

Dr Mischa Gabowitsch, socjolog i historyk, starszy pracownik naukowy w Forum Einsteina w Poczdamie

Dr Ksenia Gatskova, pracownik naukowy Instytutu Studiów Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej im. Leibniza (IOS) w Ratyzbonie

Dr Angelos Giannakopoulos, DAAD, profesor nadzwyczajny germanistyki i europeistyki, Akademia Kijowsko-Mohylańska, Ukraina

Dr Anke Giesen, Członek Zarządu Memorial International i Memorial Deutschland, Berlin

Dr Josip Glaurdić, profesor nadzwyczajny i dyrektor Instytutu Nauk Politycznych, Uniwersytet Luksemburski

Witold Gnauck, historyk, dyrektor zarządzający Polsko-Niemieckiej Fundacji Nauki, Frankfurt nad Odrą

Dr Jan Grabowski, współzałożyciel Centrum Badań nad Zagładą Żydów, profesor historii, Uniwersytet w Ottawie, Kanada

Dr Jan T. Gross, były profesor wojny i społeczeństwa, Wydział Historii, Uniwersytet Princeton, NJ

Dr Gustav C. Gressel, starszy specjalista ds. polityki w Programie Szerszej Europy, Europejska Rada Spraw Zagranicznych, Berlin

Dr Theocharis N. Grigoriadis, profesor nadzwyczajny ekonomii, Instytut Europy Wschodniej (OEI), Wolny Uniwersytet w Berlinie

Ralph Hälbig, niezależny dziennikarz ARTE i MDR, prowadzący stronę internetową „Gruzja i Kaukaz Południowy”, Lipsk

Dr Imke Hansen, wiceprzewodnicząca organizacji pozarządowej Libereco – Partnerstwo dla Praw Człowieka, Sewerodonieck i Hamburg

Rebecca Harms, posłanka do Parlamentu Europejskiego w latach 2004-2019, była współprzewodnicząca Zgromadzenia Parlamentarnego EURO-NEST, Lüchow-Dannenberg

Ralf Haska, zagraniczny pastor Niemieckiego Kościoła Luterańskiego (EKD) w Kijowie w latach 2009-2015, Marktleuthen

Dr Guido Hausmann, profesor historii, Leibniz Institute for East and Southeast European Studies (IOS), Regensburg

Jakob Hauter, politolog, doktorant w School of Slavonic and East European Studies (SSEES), University College London

Dr Heidi Hein-Kircher, Kierownik Zakładu, Instytut Badań Historycznych Europy Środkowo-Wschodniej im. Herdera, Marburg

Dr Richard Herzinger, niezależny publicysta, autor książek i prowadzący stronę internetową „trzymaj się tych prawd”, Berlin

Dr John-Paul Himka, były profesor historii, Uniwersytet Alberty w Edmonton, Kanada

Dr Mieste Hotopp-Riecke, dyrektor Instytutu Studiów Kaukaskich, Tatarskich i Turkiestańskich (ICATAT), Magdeburg

Dr Hubertus F. Jahn, profesor historii Rosji i Kaukazu, Uniwersytet w Cambridge, Anglia

Dr Sven Jaros, pracownik naukowy Instytutu Studiów Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej im. Leibniza (IOS), Regensburg

Wojciech Jakóbik, redaktor naczelny, BiznesAlert, Warszawa

Michał Kacewicz, dziennikarz Biełsat TV, Warszawa, autor książek m.in. „Łukaszenka: Dyktator w białoruskim kołchozie”.

Dr Markus Kaiser, socjolog, rektor Niemiecko-Kazachskiego Uniwersytetu (DKU) w Almaty w latach 2015-2018, Konstancja

Dr Anna Kaminsky, dyrektor Federalnej Fundacji Badań nad Dyktaturą Komunistyczną w Niemczech Wschodnich, Berlin

Dr Roger E. Kanet, były profesor nauk politycznych, Uniwersytet Illinois w Urbana-Champaign, Uniwersytet Miami, FL

Dr Andreas Kappeler, były profesor na Wydziale Historii Europy Wschodniej Uniwersytetu Wiedeńskiego.

Dr Christian Kaunert, profesor bezpieczeństwa międzynarodowego i właściciel katedry im. Jeana Monneta, Dublin City University, Irlandia

Dr Sarah Kirchberger, kierownik Katedry w Instytucie Polityki Bezpieczeństwa Uniwersytetu w Kilonii (ISPK)

Nikolai Klimeniouk, dziennikarz i szef programu Initiative Quorum w organizacji pozarządowej European Exchange, Berlin

Peter Koller, agent turystyczny i autor książek, m.in. „Ukraina: Podręcznik indywidualnych odkryć”, Berlin

Małgorzata Kopka-Piątek, dyrektorka Programu Europejskiego, Instytut Spraw Publicznych, Warszawa

Dr Viktor Krieger, autor książki, pracownik naukowy Bawarskiego Centrum Kultury Niemców z Rosji, Norymberga

Dr Paweł Kowal, poseł na Sejm RP w latach 2005-2009 i od 2019 r., poseł do Parlamentu Europejskiego w latach 2009-2014

Marcel Krueger, pisarz i były członek German Culture Forum for Central and Eastern Europe, Dundalk, Irlandia

Dr Markus Krzoska, profesor nadzwyczajny historii Europy Wschodniej, Uniwersytet Justusa Liebiga w Giessen

Dr Taras Kuzio, profesor nauk politycznych, Akademia Kijowsko-Mohylańska i pracownik naukowy Henry Jackson Society, Londyn

Veranika Laputska, współzałożycielka Eurasian States in Transition Research (EAST) Center, Warszawa i Mińsk

Dr Agnieszka Legucka, analityczka ds. Rosji i Europy Wschodniej, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa

Dr Stephan Lehnstaedt, profesor studiów nad Holokaustem i studiów żydowskich, Touro College, Berlin

Dr Stefan Lehr, pracownik naukowy, Federalny Instytut Kultury i Historii Niemców w Europie Wschodniej (BKGE), Oldenburg

Dr Peter Oliver Loew, dyrektor Niemieckiego Instytutu Polskiego i profesor honorowy Uniwersytetu Technicznego w Darmstadt

Dr John Lough, Associate Fellow of the Russia & Eurasia Program, Chatham House – Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych, Londyn

Edward Lucas, starszy pracownik nierezydent w Centrum Analiz Polityki Europejskiej (CEPA), Londyn i Waszyngton

Dr Otto Luchterhand, były profesor prawa publicznego i prawa wschodnioeuropejskiego, Uniwersytet w Hamburgu

Dr Robert Maier, współpracownik Leibniz Institute for Educational Media (GEI), Brunszwik

Dr Martin Malek, politolog, autor i redaktor książek, m.in. „Doktryna wojskowa i polityka morska ZSRR”, Wiedeń

Dr David R. Marples, profesor historii Rosji i Europy Wschodniej, Uniwersytet Alberta w Edmonton, Kanada

Markus Meckel, poseł na Sejm w latach 1990-2009, współprzewodniczący Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, Berlin

Dr Stefan Meister, szef Programu Porządek Międzynarodowy i Demokracja, Niemiecka Rada Stosunków Zagranicznych (DGAP),             Berlin   

Stefan Melle, dyrektor wykonawczy organizacji pozarządowej Wymiana Niemiecko-Rosyjska (DRA), Berlin

Dr Olaf Mertelsmann, profesor historii Europy Wschodniej, Uniwersytet w Tartu, Estonia

Igor Mitchnik, lider projektu w organizacji pozarządowej Libereco – Partnerstwo dla Praw Człowieka, Berlin

Dr Georg Milbradt, minister-prezydent Saksonii w latach 2002-2008 i profesor ekonomii na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie.

Dr Johanna Möhring, pracownik naukowy w Katedrze Bezpieczeństwa i Studiów Strategicznych im. Henry’ego Kissingera na Uniwersytecie w Bonn

Dr Michael Moser, przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Ukraińskich i profesor slawistyki na Uniwersytecie Wiedeńskim

Dr Alexander J. Motyl, profesor nauk politycznych, Rutgers University-Newark, NJ

Christoph Müller-Hofstede, członek zarządu Fundacji na rzecz Europejskich Praw Obywatelskich, Zaangażowania i Zaufania (ECIT), Berlin

Dr Jan Musekamp, DAAD, profesor nadzwyczajny historii, Uniwersytet w Pittsburghu, PA

Dr Norman M. Naimark, Robert & Florence McDonnell Professor of East European Studies, Stanford University, CA

Mattia Nelles, członek Forum Nowej Polityki Bezpieczeństwa Fundacji im. Heinricha Bölla, Berlin

Andrej Novak, politolog, współzałożyciel Sojuszu na rzecz Wolnej Demokratycznej Rosji (AFDR), Norymberga

Dr Julia Obertreis, profesor historii nowożytnej i wschodnioeuropejskiej, Uniwersytet Friedricha Alexandra w Erlangen-Norymberdze

Bartosz Ostrowski, wiceprezes Europejskiego Stowarzyszenia na rzecz Demokracji Lokalnej (ALDA), Wrocław

Barbara von Ow-Freytag, politolog, członek zarządu Praskiego Centrum Społeczeństwa Obywatelskiego

Dr Tanja Penter, profesor historii Europy Wschodniej, Uniwersytet im. Ruprechta Karlsa w Heidelbergu

Ira Peter, dziennikarz i były współpracownik Niemieckiego Forum Kultury dla Europy Środkowej i Wschodniej, Mannheim

Dr Andreas Petersen, wykładowca historii, Uniwersytet Nauk Stosowanych i Sztuk Pięknych Północno-Zachodniej Szwajcarii (FHNW), Windisch

Dr Hans-Christian Petersen, profesor historii, Instytut Badań nad Migracjami i Studiów Międzykulturowych, Uniwersytet w Osnabrück

Dr Tilman Plath, pracownik naukowy Instytutu Historii Uniwersytetu w Greifswaldzie

Dr Serhii Plokhy, profesor historii i dyrektor Ukraińskiego Instytutu Badawczego, Uniwersytet Harvarda, Cambridge, MA

Dr Susanne Pocai, historyk, autorka książek i administrator na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Humboldta w Berlinie

Ruprecht Polenz, poseł na Sejm w latach 1994-2013, przewodniczący Niemieckiego Stowarzyszenia Studiów Wschodnioeuropejskich (DGO), Münster

Dr Detlev Preusse, politolog, autor książek i były dyrektor programowy Fundacji Konrada Adenauera w Hamburgu.

Waleria Radziejowska-Hahn, członek Rady Doradczej i była dyrektor zarządzająca Forum Lew Kopelew, Kolonia

Dr Shimon Redlich, emerytowany profesor historii, Uniwersytet Ben Guriona na Negewie, Beerszeba, Sde Boker i Eliat

Adam Reichardt, redaktor naczelny dwumiesięcznika „New Eastern Europe” (NEE), Kraków

Dr Iwona Reichardt, zastępczyni redaktora naczelnego dwumiesięcznika ”New Eastern Europe” (NEE), Kraków

Dr Oliver Reisner, profesor europeistyki i studiów kaukaskich, Ilia State University, Tbilisi

Dr Felix Riefer (współinicjator), politolog, autor książek, członek Rady Doradczej Forum Lew Kopelew, Bonn

Christina Riek, tłumaczka ustna, koordynatorka projektu i członkini zarządu Memorial Deutschland, Berlin

Dr Stefan Rohdewald, profesor historii Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej, Uniwersytet w Lipsku

Dr Malte Rolf, profesor historii Europy Wschodniej, Uniwersytet Carla von Ossietzky’ego w Oldenburgu

Dr Per Anders Rudling, profesor nadzwyczajny historii i stypendysta Akademii Wallenberga, Uniwersytet w Lund, Szwecja

Dr Sabine Rutar, pracownik naukowy Instytutu Studiów Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej Leibniza (IOS), Regensburg

Dr Yuliya von Saal, badaczka, Leibniz Institute for Contemporary History (IfZ), Monachium i Berlin

Dr Tatjana Samostyan, pracownik naukowy Programu Studiów Europejskich, Uniwersytet Otto von Guericke w Magdeburgu

Dr Elisa Satjukow, pracownik naukowy Katedry Historii Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej Uniwersytetu w Lipsku

Sebastian Schäffer, politolog, dyrektor zarządzający Instytutu na rzecz Regionu Dunaju i Europy Środkowej (IDM), Wiedeń

Stefanie Schiffer, przewodnicząca Europejskiej Platformy na rzecz Demokratycznych Wyborów (EPDE), Berlin

Christian Matthias Schlaga, Ambasador Niemiec w Estonii w latach 2011-2015 oraz w Namibii w latach 2015-2019

Dr Oxana Schmies, historyk, autorka i redaktorka książek, m.in. „Rozszerzenie NATO a Rosja”, Berlin

Winfried Schneider-Deters, ekonomista, kierownik kijowskiego biura Fundacji im. Friedricha Eberta w latach 1995-2000, Heidelberg

Dr Stephan Scholz, profesor nadzwyczajny historii, Uniwersytet Carla von Ossietzky’ego w Oldenburgu

Dr Wolfram Schrettl, emerytowany profesor ekonomii Instytutu Studiów Wschodnioeuropejskich (OEI), Wolny Uniwersytet w Berlinie

Dietmar Schulmeister, przewodniczący Stowarzyszenia Niemców z Rosji w Nadrenii Północnej-Westfalii, Dusseldorf

Werner Schulz, poseł do Parlamentu Europejskiego w latach 1990-2005, poseł do PE w latach 2009-2014, były wiceprzewodniczący Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Rosja, Kuhz

Dr Steven Seegel, profesor slawistyki i studiów euroazjatyckich, Texas University w Austin, TX

Dr Klaus Segbers, były profesor studiów wschodnioeuropejskich i dyrektor Centrum Polityki Globalnej, Wolny Uniwersytet w Berlinie

Radek Sikorski, poseł do Parlamentu Europejskiego, przewodniczący Delegacji UE-USA w Parlamencie Europejskim, Bruksela

Dr Gerhard Simon, były profesor na Wydziale Historii Europy Wschodniej Uniwersytetu w Kolonii

Dr Maria Snegovaya, Postdoctoral Fellow, Virginia Polytechnic Institute and State University, Blacksburg, VA

Dr Timothy D. Snyder, professor historii, Uniwersytet Yale, New Haven, CT

Gen. Jarosław Stróżyk, wykładowca w Instytucie Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego

Dr Kai Struve, profesor nadzwyczajny i pracownik naukowy w Instytucie Historii Uniwersytetu w Halle-Wittenberdze

Dr Ernst-Jörg von Studnitz, ambasador Niemiec w Federacji Rosyjskiej w latach 1995-2002, Königswinter

Dr Sergej Sumlenny, politolog, autor książek, kierownik Biura Fundacji im. Heinricha Bölla w Kijowie w latach 2015-2021, Berlin

Dr Maximilian Terhalle, podpułkownik (rez.), profesor wizytujący w LSE IDEAS, London School of Economics and Political Science

Dr Stefan Troebst, były profesor wschodnioeuropejskiej historii kultury, Uniwersytet w Lipsku

Dr Frank Umbach, kierownik ds. badań w Europejskim Klastrze Klimatu, Energii i Bezpieczeństwa Zasobów, Uniwersytet w Bonn

Dr Andreas Umland (współinicjator), analityk, Sztokholmskie Centrum Studiów Europy Wschodniej, Szwedzki Instytut Spraw Międzynarodowych

Laurynas Vaičiūnas, prezes Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego (KEW), Wrocław

Edwin Warkentin, kierownik Biura Kultury dla Niemców z Rosji, Muzeum Rosyjsko-Niemieckiej Historii Kultury, Detmold

Marcus Welsch, reżyser filmów dokumentalnych i dyrektor zarządzający serii seminariów na temat kompetencji medialnych na Ukrainie, Berlin

Dr Anna Veronika Wendland, pracownik naukowy Instytutu Badań Historycznych nad Europą Środkowo-Wschodnią im. Herdera w Marburgu

Dr Martina Winkler, profesor historii Rosji i Europy Wschodniej, Uniwersytet w Kilonii

Dr Alexa von Winning, pracownik naukowy, Instytut Historii Europy Wschodniej i Geografii Stosowanej, Uniwersytet w Tybindze

Dr Klaus Wittmann, generał brygady (w stanie spoczynku), wykładowca historii współczesnej, Uniwersytet w Poczdamie

Dr Alexander Wöll, profesor kultury i literatury Europy Środkowej i Wschodniej, Uniwersytet w Poczdamie

Dr Susann Worschech, pracownik naukowy, Instytut Studiów Europejskich, Uniwersytet Europejski Viadrina, Frankfurt nad Odrą

Aleś Zarembiuk, kierownik Domu Białoruskiego – Niezależnej Ambasady Białorusi w Warszawie

Agnieszka Zawadzka, adiunkt języka polskiego w Instytucie Slawistyki Uniwersytetu Lipskiego

Dr Steven J. Zipperstein, professor żydowskiej historii i kultury, Stanford University, CA

Donation

Wspomóż nas

POPULARNE

Donation

Wspomóż nas