REZYDENCJE LITERACKIE W ZAMKU NA WODZIE WOJNOWICACH 2016

Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego oraz Program Rezydencji Artystycznych A-i-R Wro organizują w roku 2016 program Rezydencji Literackich

w Zamku na Wodzie w Wojnowicach!

Rezydencje przeznaczone są dla pisarzy/pisarek, poetek/poetów chcących twórczo spędzić od 4 do 8 tygodni w Wojnowicach, malowniczej wsi położonej 7 km od granic Wrocławia – Europejskiej Stolicy Kultury 2016.

Uczestnikami Programu mogą być również tłumacze/tłumaczki i krytycy/krytyczki literaccy/literackie.

Udział w Programie mogą wziąć osoby z 24 krajów: Albania, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Estonia, Gruzja, Litwa, Łotwa, Macedonia, Mołdawia, Niemcy, Polska, Rosja, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Ukraina, Węgry.

Rezydencje Literackie w Zamku na Wodzie w Wojnowicach mają na celu wsparcie i promocję artystów reprezentujących różne gatunki literackie, jak i tworzących na ich pograniczu, zainteresowanych współpracą z przedstawicielami dolnośląskiego środowiska literackiego i lokalną społecznością oraz otwartych na twórczą wymianę doświadczeń, a poprzez to budowanie międzynarodowych więzi kulturalnych.

 

ZAMEK NA WODZIE W WOJNOWICACH – MIEJSCE REZYDENCJI

Zamek na Wodzie w Wojnowicach położony jest zaledwie 22 kilometry od wrocławskiego rynku, blisko linii kolejowej Wrocław-Legnica. Oferuje bogatą bibliotekę i przestrzeń do pracy (komputery, internet, telefon), salę muzyczną z fortepianem Bechstein, restaurację i kawiarnię, pokoje gościnne (wszystkie z łazienkami i internetem) oraz duży park.

W ramach Programu Rezydencji Literackich w Zamku na Wodzie w Wojnowicach możliwe będą również podróże do innych ośrodków miejskich i wiejskich Dolnego Śląska, w tym przede wszystkim do Wrocławia.

Wojnowice_WJO8884-7kadr(1)

fot. Wiesław Jurewicz

 DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ

Pierwszy nabór do Programu Rezydencji Literackich w Zamku na Wodzie w Wojnowicach trwa od 17 lutego do 6 marca 2016 roku. 

Jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana Programem Rezydencji Literackich w Zamku na Wodzie w Wojnowicach, zapoznaj się z treścią Regulaminu Rezydencji Literackich  i wzorem umowy z rezydentem.

Nabór w roku 2016 został już zamknięty.

Program Rezydencji Artystycznych A-i-R Wro prowadzony jest w ramach Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016.

Program jest współfinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

*Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do organizacji wyłącznie jednego naboru, w przypadku dużej liczby zgłoszeń.

 

 Organizatorzy

RL-PL logo_Kolegium_Europy_Wschodniej_panel ESK-page-001

 

 

1. Volodymyr Rafieienko (Donieck, obecnie Kijów, Ukraina)

SONY DSC  Pracował jako redaktor w wydawnictwach: “Skyf” (2001-2003), “Donetczyna” (2003-2004) oraz jako redaktor czasopisma “ISTIL” (2005-2009)

Ukończył Doniecki Uniwersytet Państwowy na kierunku język i literatura rosyjska.

Publikacje książkowe (1998-2014)

 Powieść: Демон Декарта (роман). Москва: ЭКСМО, 2014

Powieść: Московский дивертисмент (роман). Москва: Текст, 2013

Powieść: Каникулы магов (роман). Донецк: Издательство «Донеччина», 2005

Tom wierszy: Переводы через дорогу (стихотворения). Донецк: Норд-Пресс, 2003

Tom wierszy: Частный сектор (стихотворения). Донецк: Норд-Пресс, 2003

Powieść: Краткая книга прощаний (повесть). Донецк: Кассиопея, 1999

Tom wierszy: Три дня среди недели (стихотворения). Донецк: Кассиопея, 1998

 

Publikacje w zbiorach (2004-2012)

 

Антология странного рассказа. Харьков: Фолио, 2012 – Лето напролет (z cyklu nowel)

Большой фонтан одесского юмора. Москва: Эксмо, 2009 – Золото. Ванька. Васильки. Между сыном и Марциалом (opowiadania)

Большой фонтан одесского юмора. Одесса: Печатный дом, 2008 – Золото. Ванька. Васильки. Между сыном и Марциалом (opowiadania)

Освобожденный Улисс. Москва: Новое литературное обозрение, 2004 – Мне приснились монахи… Сто тысяч братьев могут отдыхать… Колыбельная (wiersze)

 

Publikacje w czasopismach (1994-2015)

 

ODRA – Wrocław, 2015, №7-8: Demon Kartezjusza (fragment powieści)

ШО – Киев, 2015. № 1-8: Воображариум доктора Гиллиама; Введение в Рейкьявик; Человечество Лоны Шерфиг (artykuły o kinie)

Konst Litteratur Samtidsdebatt – Stockholm, 2014, №17/18: Klaraskatt (opowiadanie)

Крещатик – Киев, 2014, № 2: Невозвратные глаголы (fragment powieści)

Воздух: журнал поэзии – Москва, 2013, № 3-4: Легкая женщина не упадет; Легко теперь заметить миг; Апостол Петр (wiersze)

Знамя – Москва, 2012, №3: Лето напролет (cykl nowel)

Новый мир – Москва,2011, № 1: Флягрум (poemat)

Знамя. – Москва, 2011, № 8: Московский дивертисмент (powieść-iliada)

Четыре сантиметра Луны – Донецк, 2011, № 4: Бордовое зеленое (opowiadanie)

©оюз Писателей – Харьков, 2010, №12: Невозвратные глаголы (powieść)

Четыре сантиметра Луны – Донецк, 2010, № 2: Айе, Джакомбо!; Облака над дорогой; Блок-пост (opowiadania)

Воздух: журнал поэзии – Москва, 2009, № 3-4: Невозвратные глаголы (fragmenty powieści)

Четыре сантиметра Луны – Донецк, 2008, № 1: Простая и добрая жизнь (opowiadania)

Соты – 2005, № 12: Чипполино; Репка; Кукуруза; Петух (bajki)

Грани – 2001, №200: Блок-пост (opowiadanie)

Крещатик – Киев, 2001, № 4(14): Краткая книга прощаний (fragmenty powieści)

Enter 2000 – Донецк, 2001: Ирландская рапсодия, или роман об Оле (fragment powieśći); Уходит ежик; Валера; О Потопе (opowiadania)

Византийский ангел – Киев, 1999,№ 4: Блокпост (opowiadanie)

Многоточие – Донецк, 1994 (№1), 1996 (№3), 1998 (№4), 1999: Рассказы.

 

2. Natalia Jakubova (Moskwa, Federacja Rosyjska)

SONY DSC

 

 

 

Urodziła się i mieszka w Moskwie, jest obywatelką rosyjską i węgierską. Ukończyła Uniwersytet Środkowoeuropejski w Budapeszcie w zakresie gender studies. Jest autorką dwóch książek: O Witkacym (Instytut Badań Literackich, Warszawa 2010) i Teatr Epoki Przemian w Polsce, na Węgrzech i w Rosji 1990-2010 (Moskwa 2014).

Czas pobytu w Polsce Natalia Jakubova zamierza wykorzystać na przygotowanie publikacji o wielkiej polskiej aktorce Irenie Solskiej.

Pozostałe publikacje:

  1. Любимовская “Трехгрошовая” в Будапеште // Брехт — классик ХХ века. Материалы Брехтовского диалога 1988-1990 гг. М., ВНИИ искусствознания, [Opera of Three Pennies” by Lubimov in Budapest.  In:  Brecht, the Classic Author of the 20th Mateirials of Brechtian Dialogue. Moscow, Vsesoyuzny Nauchno-issledovatelsky institut iskusstvoznaniya,  ] 1990. C.112-124.
  2. Эстетический идеал Виткация и судьба художника в его драмах. // Литературный авангард. Особенности развития. Москва, Институт славяноведения и балканистики РАН, [ Witkacy's Esthetical Ideal and the Fate of the Artist in His Dramas. In: Avantguard in Literature. Particularities of the Development. Moscow, Institut slavianovedeniya i balkanistiki RAN  ]  C.78-90.
  3. Виткаций. Бой с тенью. [ Witkacy. The Fight with the Shadow ]// Московский наблюдатель, 1996, № 3-4.
  4. Венгерский “альтернативный театр”. // Власть и интеллигенция (Из опыта послевоенного развития стран Восточной Европы) Вып. 2. М., , Институт славяноведения и балканистики РАН [Hungarian „Alternative Theatre” In: Power and Intelligentsia (From the Experience of the Post-War Development of the East European Countries) 2. Мoscow, Institut slavianovedeniya i balkanistiki RAN, 1994] 1994. P. 79-107.
  5. Színházi vállalkozások, iskolák, műhelyek Moszkvában (Московские театральные антрепризы, школы, мастерские [Theatre Enterprises, Schools, Workshops of Moscow]In: Világszínház. 1994/2.
  6. Гомбрович: „Искусственно естественный, естественно искусственный”) [Gombrowicz: Artificially Natural, Naturally Artificial ]In: Современная драматургия, 1996, № 3-4.
  7. Проблемы взаимоотношений модерна и авангарда (на примере творчества С.И.Виткевича). // Художественные процессы и направления в искусстве стран Восточной Европы. 20-30-е годы ХХ века. Москва, Государственный институт искусствознания, [Problems of the Relations Between the Modernism and Avantguard (on the Example of S.I.Witkiewicz). In: Artistic Processes And Movements in the Art of East Europe. 1920-30-s. Moscow, Gosudarstvenny Instytut Iskusstvoznaniya 1996 ]1996. C.168-178.
  8. Stanisław Ignacy Witkiewicz w batalionie zapasowym Pawłowskiego Pułku Lejb-Gwardii // Witkacy. Życie i twórczość. Materiały sesji poświęconej Stanisławowi Ignacemu Witkiewiczowi z okazji 55 rocznicy śmierci (Muzeum Pomorza Środkowego, Słupsk, 16-18 września 1994). [Stanisław Ignacy Witkiewicz in the Reserve Battalion of the Pavlovski Regiment. In: Life And Work. Conference Materials. ]Wrocław, Wiedza o kulturze,  1996.
  9. Кристиан Лупа: режиссерская драматургия эпохи Межвременья [Krystian Lupa: The dramaturgy written by a director of the mid-time epoch ]// Современная драматургия, 1997, октябрь-декабрь. С.188-194.
  10. Виткаций: театр и его двойник // Современное польское искусство и литература. От символизма к авангарду. Москва, Государственный институт искусствознания, [Witkacy: Theatre And Its Double. In: Contemporary Polish Art and Literature. From Symbolism To Avantguard. Moscow, Gosudarstvenny Instytut Iskusstvoznaniya 1998.]1998. C.168-184.
  11. Судьбы альтернативного театра в Венгрии. // Современные творческие процессы и пути европейской культурной интеграции (материалы конференции, 1995 год). [Ways of the Alternative Theatre in Hungary. In: Contemporary Creative Processes And the Ways of the European Cultural Integration (Conference Materials, 1995) Moscow, Gosudarstvenny Instytut Iskusstvoznaniya 1996] М., Государственный институт искусствознания, 1996.C.88-92.
  12. Молодой театр в Центральной и Восточной Европе. // Двадцатый век и пути европейской культуры. М., Государственный институт искусствознания, [Young Theatre in Central and Eastern Europe. In: 20th Century and the Ways of the European Culture. Moscow, Gossudarstvenny Institut Iskusstvoznania, ]2000. C.294-320.
  13. Reinterpretacja mlodopolskich symboli przestrzennych w dramatach Witkacego // Witkacy. Materiały sesji poświęconej Stanisławowi Ignacemu Witkiewiczowi z okazji 60 rocznicy śmierci (Muzeum Pomorza Środkowego, Słupsk, wrzesien 1999). [Reinterpretation of the Spatial Symbols of ’Young Poland’ in Witkacy’s Dramas. In: Conference Materials. Slupsk, Muzeum Pomorza Srodkowego, 2000, P.65-74.] Slupsk 2000, Muzeum Pomorza Środkowego. S.65-74.
  14. A fiatal szinhaz Kozep- ls Kelet-Europaban (1985-95) // Vilagszinhaz, 2000/1-2.
  15. Zakopane, immer Zakopane… In: Didaskalia, 43/2001.
  16. Witkacego szkoła ironii [Witkacy’s School of Irony ]// Dialog (Warszawa), 11/2001
  17. Avant-guard in the Theatre of Central and Eastern Europe: Changes of the Notion in the Period of Transition. In: Avanguardie nel mondo: Che fine hanno fatto? – Avantguard muveszetek a vilagban: Mi lett a sorsuk? – Avant-garde Arts in the World: What about Them? Budapest, Instituto italiano di cultura, 2002. P.158-163.
  18. «… że jednak nikomu nie pozwolę zapanować nad sobą” [ …That I will not Allow Anybody to Dominate Me ] In: Didaskalia, 47/2002
  19. Język „prawdziwych zakopiańczyków” w „Dzienniku” Bronisława Malinowskiego [The Language of the „True Zakopaneans” in the Diary of Bronislaw Malinowski ] In: Pamiętnik literacki , 2002/4.
  20. О проекте гендерной критики в театре [On the Project of Gendered Theatre Criticism] In: Toronto Slavic Quarterly, 2003, nr 4.
  21. Младопольский «Дневник» Бронислава Малиновского, или история о том, как человек перерастает свою эпоху. [Young-Poland-like Diary of Bronislaw Malinowski, or The Story How a Man Can Overgrow His Epoch ] In: Toronto Slavic Quarterly, 2003, nr 6.
  22. Два цвета времени: «Войцек» Шандора Жотера и „W” Арпада Шиллинга [Two Colours of the Time: Woyzeck directed by Sandor Zsoter and by Arpad Schilling    In: Современное венгерское искусство и литература. [Contemporary Art and Literature of Hungary ]  Saint-Petersburg, Aleteia, 2005. P.578-591.
  23. Молчание в фильмах Миклоша Янчо [Silence in Films by Miklos Jancso] In: Современное венгерское искусство и литература. [Contemporary Art and Literature of Hungary ]  Saint-Petersburg, Aleteia, 2005. P.525-550.
  24. Witkacy postacią, Tymbeusz autorem (i na odwrót) [Witkacy as a Character, Tymbeusz as an Author (and vice versa) ] In: Didaskalia 2005, nr 67/68.
  25. Rev.: Osińska Katarzyna. Klasztory i laboratoria. Rosyjskie studia teatralne: Stanisławski, Meуerhold, Sulerżycki, Wachtangow. Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2003. [Review of the book by Katarzyna Osinska about Russian Studio Theatres].In: Toronto Slavic Quarterly, 2005, nr 12
  26. Вербатим: дословность и дотекстуальность [Verbatim theatre: exactness and pre-textuality], In: Театр, 2006, № 4.
  27. Проникнуть в сказку модерна. Рец: Лариса Ивановна Тананаева. Три лика польского модерна. Выспяньский. Мехоффер. Мальчевский. Санкт-Петербург, “Алетейя”, 2006 [To enter the fairy tale of fin-de-sciecle. Rev.: Larissa Ivanovna Tananaeva. Three facets of Polish fin-de-sciecle. St-Petersburg, Aleteia, 2006] // Новая Польша, 2007, № 11.
  28. Рец.: Польская культура в зеркале веков. Ред. И.Светлов М., Материк, 2007 [: Polish culture in the mirror of the centuries, ed. I.Svetlov. Moscow, Materik, 2007] Новая Польша, 2008/6.
  29. Виткаций: театр и его двойник // Польское искусство и литература. От символизма к авангарду. Санкт-Петербург, Алетейя [Witkacy: Theatre And Its Double. In: Polish Art and Literature. From Symbolism To Avantguard. St.Petersburg, Aleteia, Aleteia.]2008. 236-252.
  30. : Grażyna Kubica, Siostry Malinowskiego, czyli kobiety nowoczesne na początku XX wieku. (Kraków 2006). In: Pamiętnik literacki. A Quarterly on the History and Criticism of the Polish Literature (4/2008)
  31. Profesja Pani Akne [Profession of Pani Acne] In: Dialog, 2008/2.
  32. Reclaiming the Actress’s Authority over Theatre Creation. Autobiography of Polish Actress Irena Solska. In: Aspasia, The International Yearbook of Central, Eastern, and Southeastern European Women’s and Gender History, 2008, nr 2, p.120-138.
  33. Игра начинает и выигрывает. «Воццек» в Большом театре [Play Begins and Wins. Wozzeck at Bolshoi Theatre. Вопросы театра [Voprosy teatra, the quarterly of the State Institute of Art Studies], 2009, nr. 3-4.
  34. Vyrypaev, a Cultural Cannibal, in: Slavic and Eastern European Performance, volume 30, no.1, Winter 2010, p.33-41.
  35. Античность в новом польском театре. // Западное искусство. ХХ век. Судьбы классики в европейском искусстве. М., Российская академия театрального искусства – ГИТИС, 2010. [Antiquity in the New Polish Theatre, In: Western Art. 20th Century. Classics in the European A. Moscow, Rusian Academy of Theatre Art – GITIS, 2010].
  36. Культ рассказа. // Вопросы театра [Cult of the onstage storytelling], in: Voprosy teatra, the quarterly of the State Institute of Art Studies, 2010, nr 1-2].
  37. ДЖ от ДЧ. «Дон Жуан» в постановке Дмитрия Чернякова // Вопросы театра, 2010, № 3-4 [Don Giovanni staged by Dmitry Tcherniakov], in: Voprosy teatra, the quarterly of the State Institute of Art Studies, 2010, nr 3-4].
  38. Рец.: Катажина Осиньска. Российский театр ХХ века. Отношения с традиций. Наследование, разрыв, трансформация. // Сцена, 2010, № 6 [Review of the book by Katarzyna Osinska Teatr rosyjski XX wieku wobec tradycji. Kontynuacje, zerwania, transformacje In: Scena, 2010, nr 6.]
  39. Zjawisko Czerniakow [Phenomen Tcherniakov] // Didaskalia, 2012, nr 107.
  40. Театральная революция и гендер // Театр, 2014, № 1
  41. Metamorphosis of Memory. The Past in the Early Twenty First Century Polish Theater, http://www.alternativeculture.org/network/publications/metamorphosis-of-memory (the text resulted from the research project Contemporary Central European Theatre: Document/ary versus Postmemory, October 2013).
  42. Teatralnaya revoluciya i gender. In: Teatr, 2014, № 16, p.157-163, http://oteatre.info/teatralnaya-revolyutsiya-i-gender/ .
  43. Dve Duse. In: Teatr, 2014, № 18, p.216-227, http://oteatre.info/dve-duze-diva-na-stsene-i-v-tekste/ .
  44. Irena Solska: Otkryty projekt, In: Teatr, 2015, № 19, p.74-81. http://oteatre.info/irena-solskaya-otkrytyj-proekt/ .
  45. “Sezon polski” w Zagrzebiu (1910). Wanda Siemaszkowa i Irena Solska w oczach krytyki chorwackiej. In: Joanna Puzyna-Chojka, Anna Jamrozek-Sowa, eds. Wanda Siemaszkowa i jej teatr. Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego. 2015. P.80-94.
  46. „Čitajući recenzije učim hrvatski jezik“. Konteksti putovanja Solske i Witkacyja u Hrvatsku 1910. godine. Preveli Miroslav Hrdlička i Ivana Vidović Bolt, Književna smotra, 2015, br. 4, 176(2), str. 111-120.
  47. Phantasies of the Restored Innocence: Traces of the Actress Irena Solska (1875-1958) in the Dramas by Jerzy Żuławski (1874-1915), Estetyka i krytyka, in print.
  48. Wielkie aktorki biorą lekcję Sztuki z wielkiej litery S. In: Degler, Janusz, ed. Witkacy 2014: co jeszcze jest do odkrycia? Materiały międzynarodowej konferencji z okazji 75. rocznicy śmierci Stanisława Ignacego Witkiewicza, Słupsk 17-20 września 2014, in print.

 Tłumaczenia:

  1. Ежи Гротовский. Искусство как средство передвижения // Московский наблюдатель, 1995 № 1-2 (май) С. 11-12.
  2. Гжегож Низелек – Кристиан Лупа: «Не вижу причин держаться готовой драматургии» // Московский наблюдатель, 1995 – сентябрь, с.26-27.
  3. Роберт Музиль. Подходы к новой эстетике. Заметки о «Драматургии фильма» (фрагменты) // Киноведческие записки, № 25, С. 122-126.
  4. Джон Ралмон. Рифеншталь и другие… Бела Балаш в немецкой эмиграции // Киноведческие записки, № 25. С. 218-228.
  5. Гжегож Низелек. Утопия Кристиана Лупы // Московский наблюдатель, 1997, № 3-4, с.64-65.
  6. Кристиан Лупа. О тайне актера // Московский наблюдатель, 1997, № 3-4, с.66-67.
  7. Марыля Зелиньска. Гжегож Яжина: Страсть под псевдонимом // Театр, 2002, № 2, с.104-107.
  8. Кристиан Лупа. Размышлизмы // Театр, 2003, № 3, с.98-99.
  9. Томаш Кольтаи. Новая режиссерская волна // Венгерское  искусство  и  литература XX века. Санкт-Петербург: Алетейя, 2005. С .313-330
  10. Анна Фабри. Часть или целое. // Художественные центры Австро-Венгрии 1867-1918″. Санкт-Петербург, Алетейя, 2009. С. 215-229
  11. Андраш Хадик. Виллы с художественными мастерскими в будапеште рубежа веков. Художественные центры Австро-Венгрии 1867-1918″. Санкт-Петербург, Алетейя, 2009. С. 230-257
  12. Эржебет Шиллер. Формирование позиций журнала „нюгат” в художественной критике (ранний период). Художественные центры Австро-Венгрии 1867-1918″. Санкт-Петербург, Алетейя, 2009. С. 258-272.
  13. Интервью с Майей Клечевской, Михалом Борчухом, Гжегожем Низелеком // Станиславский, 2011, № 1. С.80-85.
  14. Иоанна Краковска. Театр – это важно. // Польский театр в Москве (буклет фестиваля). Москва, Золотая Маска, 2011. С.14-21.
  15. Карой Кереньи. Гуманизм и эллинизм, Психология религии и античная религия,  Размышления о Дионисе. // Карой Кереньи. Мифология. Москва, Три квадрата. 2012. Стр. 253 – 272,  273 – 294, 345 – 386.
  16. Эстер Ваги. «Воспитание театром» и социальная ангажированность // Петербургский театральный журнал, 2013, № 73, с. 28-34.
  17. Анна Бужиньска. Валбжих. Город как палимпсест. // Театр, 2014, № 17. С.76-83.
  18. Тадеуш Бой-Желеньский. Ивритский театр «Габима»: «Гадибук», драматическая легенда в трех актах С. Ан-ского: Режиссура Евгения Вахтангова // Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. С.330-331.
  19. Эугениуш Сверчевский. Жизнь театра: Еврейский театр «Габима» в Варшаве.//Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. С.331-332.
  20. Якуб Аппеншлак. Ивритский театр «Габима»: «Гадибук» Ан-ского//Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. С.333-334.
  21. Три интерпретации «Гадибука»: Интервью с заведующим литературной части городских театров. Мнения Д. Германа и А. Моревского. //Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. С.337-339.
  22. Антоний Слонимский. Театр «Габима»: «Гадибук», пьеса в трех актах С. Ан-ского. //Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016.С.339-340.
  23. Кристина Пашшут. Активизм в Венгрии // Экспрессионизм в искусстве Австро-Венгрии. Сборник Государственного института искусствознания, в редакции.
  24. Сьюзен Зонтаг. Заметки о кэмпе // Киноведческие записки, 1994, № 22, С.235-250.

 

 

3. Vyturys Jarutis (Kowno, Litwa)

SONY DSC

 

 

 

 

Mieszka pod Wilnem. Jest tłumaczem literatury polskiej.

Najważniejsza tłumaczenia:

Olga Tokarczuk. Praamžiai ir kiti laikai. (Prawiek i inne czasy). Strofa, 2000.

Jerzy Pilch. Kiti malonumai. (Inne rozkosze). Strofa, 2001.

Jerzy Pilch. Stiprusis angelas. (Pod mocnym aniołem). Strofa, 2002.

Antoni Libera. Madame. (Madame). Strofa, 2005.

Olga Tokarczuk. Dienos namai, nakties namai (Dom dzienny, dom nocny). Strofa, 2007.

Jerzy Pilch Mano pirmoji savižudybė (Moje pierwsze samobójstwo). Kitos knygos, 2012

Wiesław Myśliwski. Akiratis (Widnokrąg), Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla (to be published in 2016)

Ludwika Byszewska. 1786 metų kelionės į Vilnių dienoraštis (Żurnał podróży do    Wilna z roku 1786). Lietuvos dailės muziejus, 2008.

Małgorzata Duczmal  Jogailaičiai. (Jagellonowie: leksykon biograficzny) MELC, 2012

Antoni Grudziński. Frederyk Chopin. Gyvenimas ir kūryba. (Frederyk Chopin. Przewodnik po życiu i  twórczości). MELC, 2011

Małgorzata Omilanowska. Nadbałtyckie Zakopane. Połąga w czasach Tiszkiewiczów. Lietuvos dailės muziejus (to be published)

Władysław Tatarkiewicz. Apie laimę (O szczęściu), Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras, 2015.

Czesław Miłosz. Pakelės šunytis. (Piesek przydrożny.) Strofa, 2000.

Czesław Miłosz. Tai. (To). Strofa, 2002.

Czesław Miłosz. Rinktiniai eilėraščiai. Baltos lankos, 2011. (Wiersze wybrane, tlumaczenie zbiorowe)

Czesław Miłosz. Pradėdamas nuo savo gatviųTeodoras BujnickisKunigas Ch. po metųVerkiai (Zaczynając od moich ulic: Teodor Bujnicki, Ksiądz Ch. po latach, Werki). To be published.

Leszek Kołakowski. Mini paskaitos apie maksi dalykus I, II. (Mini wykłady o maxi sprawach).

Aleksander Fredro. Kerštas. (Zemsta). A play, performed in Vilnius 2013–10–21.

Bogusław Schaeffer. Scenarijus neegzistuojančiam, nors įmanomam instrumentiniam aktoriui. (Scenariusz dla nie istniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego). A play, performed in Vilnius 2003–08–28.

Andrzej Maleszka. Jasekas (Jasiek). A play.

Ingmar Villgist. Be pavadinimo (Ohne Titel). A play. 2004.

Ingmar Villgist. 51 minutė. A play. 2004.

Krzysztof Bizio. Toksinai. A play. 2004.

John Murell. Nepaisant visko (Mimo wszystko). A play. 2006, Vilniaus mažasis teatras.

Jerzy Pilch. Šventojo tėvo slidės. (Narty Ojca Swiętego). Krantai, 2013.

 

 4. Rasa Rimickaite (Wilno, Litwa)

Urodziła się w Kownie (Litwa). Ukończyła studia języka i kultury litewskiej na Uniwersytecie Wileńskim oraz studia teatrologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2012 jest Attache Kulturalnym Republiki Litewskiej w Polsce. W latach 1996-2012 była wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskiem w Katedrze Studiów Interdyscyplinarnych Europy Środkowo-Wschodniej. W latach 2003-2012 była korespondentem zagranicznym tygodnia „7 meno dienos” i portalu Menafaktura.

Pobyt w Wojnowicach zamierza przeznaczyć na pracę nad przekładem poezji litewskiej na język polski.

 

5. Ksenia Starosielska (Moskwa, Rosja)

Wybitna tłumaczka literatury polskiej na język rosyjski.  W jej dorobku znajdują się między innymi tłumaczenia dzieł Ryszarda Kapuścińskiego, Henryka Sienkiewicza, Jerzego Andrzejewskiego, Tadeusza Konwickiego,Tadeusza Różewicza, Wiesława Myśliwskiego, Tadeusza Nowaka, Marka Hłaski, Stefana Chwina, Jerzego Pilcha, Pawła Huellego. Jest autorką recenzji i opracowań dotyczących literatury polskiej. Za swą pracę otrzymała m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP, nagrodę ZAiKS-u, nagrodę polskiego Pen Clubu i nagrodę Instytutu Książki Transatlantyk (2008).

 

6. Ołeksandr Bojczenko (Czerniowce, Ukraina)

Urodził się w Czerniowcach i tam do dziś mieszka. Krytyk literacki, tłumacz z polskiego i rosyjskiego, felietonista (obecnie współpracuje z pismami „Kraina”, „Ukraiński żurnal” oraz portalem internetowym zbruc.eu), w latach 2002-2010 współredaktor pisma internetowego „Potyah 76″ (Pociąg 76), w 2008-2011 redaktor naczelny dodatku „Trochę Kultury” w gazecie „Młody Bukowiniec” (Czerniowce), w 1995-2008 wykładowca literatur obcych (Uniwersytet w Czerniowcach). Wielokrotny (2005, 2008, 2013) stypendysta programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP Gaude Polonia. W roku 2014 został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

7. Andrij Lubka (Użhorod, Ukraina)

Urodził się w Rydze (obecnie Łotwa). Pisarz i publicysta. Ukończył Szkołę Wojskową w Mukaczewie. Studia odbył na Uniwersytecie w Uzhorodzie i Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorem kilku powieści oraz tomów poezji.

8. Herkus Kuncius (Wilno, Litwa)

Urodził się w Wilnie. Pisarz i publicysta litewski. W Polsce ukazała się jego książka „Litwin w Wilnie”. Był Prezesem Litewskiego PEN Clubu (2011-2015).

belka-pl-bw

 Partner

fb_id-3

Menu